Aleksandra Palacz Palacz

Ucze norweskiego na poziomie A1-C1. Od przeszlo 10-ciu lat pracuje w zawodzie lektora.
Doswiadczenie zdobywalam miedzy innymi poprzez wspólprace z wieloma szkolami jezykowymi. Jestem samoukiem. Jezyk norweski jest moja zawodowa miloscia. Lata w zawodzie pozwolily mi postawic teze, ze nauka jezyka obcego to proces, na którego wplyw maja czynniki takie jak; nastawienie, osobowosc oraz cele ucznia co po przeciwnej stronie spotyka sie z osobowoscia i kompetencjami nauczyciela. Zawsze to podkreslam, ze kazdy musi znalezc swojego nauczyciela, to jest bardzo wazne. Jesli mialabym postawic akcenty na to co uznaje za bardzo wazne w nauce norweskiego, to byloby to; gramatyka i wymowa. Gramatyka daje nam narzedzia do sukcesywnego stabilnego i wymiernego progresu, choc czesto jest ignorowana a nawet, co gorsza, demonizowana, uwazam, ze jest absolutnie niezbedna w nauce osób doroslych w przeciwienstwie do dzieci, które ucza sie do pewnego momentu dzwiekiem. Niemniej jednak, mam w zwyczaju podkreslac, ze gramatyka nie musi byc nudna, wrecz przeciwnie, uczac sie jej jest czasami duzo smiechu. Zalezy mi przede wszystkim na tym, aby uczen rozumial, czego sie uczy i po co to robi. Nie ucze wylacznie schematów i gotowych odpowiedzi. Chce wyposazyc ucznia w narzedzia, dzieki którym bedzie potrafil samodzielnie budowac zdania, rozumiec jezyk i przede wszystkim swobodnie sie nim poslugiwac. Dla mnie norweski to nie same slówka, to raczej mnogosc elementów, które musza ze soba wspólgrac. Czesto slysze pytania, czy mozna nauczyc sie norweskiego od podstaw do poziomu zaawansowanego w rok/póltora….? mozna. Czy wymaga to poswiecenia i pracy? tak, wymaga. Jezeli jestes tego swiadoma/y, pisz.